{အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း မဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕ျပည့္နွက္ေနတဲ့ အႏုပညာျမစ္တစ္စင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားအတြက္ အဓိက ေရေသာက္ျဖစ္ တစ္ဆင္းပါပဲ}

Sunday, 18 September 2011

“တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ညစာတစ္နပ္”

Views

“အတိတ္၏ေမြႏွစ္မ်ားထဲတြင္အဖိုးတန္ဆံုးအရာမွာ
အေတြ႕အႀကံဳပင္ျဖစ္သည္အေတြ႕အႀကံဳကိုစာႏွင့္သင္၍မရ..
ေငြႏွင့္၀ယ္၍မရ.ဘ၀ႏွင့္ကာလျဖင့္သာရင္းနႈီးယူရေပသည္
ပင္ပန္းမႈ႕မ်ားလည္းစိုက္ထည့္ခံခဲ့ရေပဦးမည္..
ခံစားမႈ႕မ်ားလည္းေဘးထြက္ပစၥည္းအျဖစ္..
ေပၚထြက္ခဲ့ေပမည္..သို႕ရာတြင္ကုန္ေခ်ာျဖစ္ေသာ
အေတြ႕ႀကံဳမွာကား..သံုးတက္လွွ်င္(ျပဒါးရွင္လံုးပင္ျဖစ္ေပသည္)..”
….။ 29/08/2006.ဒိုင္ယာရီမွ။….
။………………………………………………………………………………။
“ေဟေကာင္.ခ်က္ဆူ.ႀကက္ႀကီးပိုက္ျပီးဘယ္သြားမလို႕တုန္းဟ”
“ေရထိုးဆိုင္ကိုႀကက္သြားေပါင္မလို႕ေလ ညတံုးကငါထိသြားတာေလးဒီညျပန္သြား
ဖန္ရမယ္ကြ”..“ေဟမင္းဟာကလည္းကြာပစၥည္းေတြေပါင္တာပဲႀကားဘူးပါတယ္မင္း
ႀကမွႀကက္ေပါင္ရတယ္လို႕”..“ေအးဟုတ္တယ္ကြ.ေရထိုး.ကငါႀကက္ကိုႀကိဳက္ေန
တာခြပ္လက္ခ်ပီးသားေလကြာ.ဒီေကာင္ကအျပီးေရာင္းရင္8000ေပးမယ္ေျပာတာ
ငါႏွေမ်ာလို႕အျပီးမေရာင္းတာသံုးရက္နဲ႕ျပန္မေရြးနိုင္ရင္အဆံုးေလ..ဒါနဲ႕မင္းေရာ
ညတံုးကအေျခအေနဘယ္လိုလဲ..”..“ခြီးပါပဲကြာ.ရံႈးလိုက္တာမွခြက္ခြက္လန္ပဲ.
ဘုရားပြဲႀကရင္သံုးဖို႕စုထားတာေလးေတြ.အကုန္ပါတာပဲ.အဲ့ဒိဘိုးေတာ္နဲ႕ငါနဲ႕
အႀကိဳးကိုမေပးပါဘူးကြာ..သူမေသခင္ကတဲကငါနဲ႕ရန္ခဏခဏျဖစ္ေနတာ”
“ဟဟ.ဘာမွလဲမဆိုင္ဘူးေသတဲ့သူကိုေတာင္အပစ္ျမင္ေနေသးတယ္
ဒီည.အသုဘရက္လည္ေနာက္ဆံုးညေနာ္.မင္းလာအံုးမွာလား”
“လာစရာလမ္းစရိတ္မရွီေတာ့ပါဘူးကြာ.မင္းလိုဖန္စရာလည္းႀကက္လည္းမရွီဘူးဟ
အိမ္ကစပါးက်ီလဲငါဖန္ရပါမ်ားလို႕ အထဲကႀကြက္ေတြေတာင္ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕
ကၽြမ္းထိုးေနႀကေလာက္ျပီ.”. “ေအးပါကြာ.ငါကေတာ့ဒီႀကက္ေလးနဲ႕ပဲအရင္းအနႈီးလုပ္ျပီး
အရင္က အရံႈးေလးဒီညသြားျပန္ရွာလိုက္အံုးမယ္..လစ္ပီကြာ.”. “ေအးေအး”
ႀကက္ေလးပိုက္ျပီး .ကိုေရထိုး..အရက္ဆိုင္သို႕သုတ္ေျခတင္သြားေသာခ်က္ဆူရဲ့ေက်ာျပင္
ကိုေငးႀကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ညတံုးက ဖဲ၀ိုင္းမွာရံႈးခဲ့ေသာေငြမ်ားကိုျမင္ေရာင္လာမီတယ္္.၁၅၀၀၀..
ဆုိေသာေငြဟာကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ မနည္းေသာေငြေပါ့..ထိုေငြကိုကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုနည္းနဲ႕
ျပန္ရေအာင္ရွာရမလဲ ေတြးေနမီသည္..။။
။.............................................................................။

..“အေမ..အေဖ့ကိုမေတြ႕ပါလားဘယ္သြားတံုး”
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာအလုပ္ရႈပ္ေနေသာ
အေမကိုလွမ္းေမးလိုက္တယ္.“မသိပါဘူးသားရယ္..အျပင္ခဏဆိုျပီးထြက္သြားတာပဲ”
အိမ္က်မ္းျပင္ေပၚမွာေက်ာခင္းရင္းအိမ္တြင္းသို႕ ကၽြန္ေတာ္လွည့္ပတ္ႀကည့္ေနမီတယ္
ခ်က္ဆူကမွႀကက္ေပါင္စရာရွီေသးတယ္ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္မွာေပါင္းစရာနွံစရာ
ဆိုလို႕ဘာတစ္ခုမွမရွီ..အေမ့ဆီမွာေငြေတာင္းျပန္ရင္လည္းမရွီမွာေသခ်ာသည္..
အဲ့ဒိအခ်ိန္ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးကဘီဒိုေပၚမွ..အေမ့ရဲ့ စုဘူးေလးကိုသြားေတြ႕လိုက္
တယ္..အေမ့မွာအပ္ခ်ဳပ္္စက္ေလးတစ္လံုးရွီတယ္.အေမကအဲ့ဒိအပ္ခ်ဳပ္္စက္
ေလးနဲ႕သူအားတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာကေလးအၤက်ီေလးေတြ...ေခါင္းအံုးစြတ္ေလးေတြ
ခ်ဳပ္.ခ်ဳပ္.ျပီး.ေရာင္းတယ္.ရသမွ်ေငြတိုေငြစေလးေတြကိုအဲ့ဒိစုဘူးေလးထဲမွာ
ထည့္ထည့္ထားတယ္..အေမ့ရဲ့စိတ္ကူးကသူ႕ရဲ့ေခ်ြးနည္း စာေလးနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ကို
ရွင္ျပဳေပးခ်င္လို႕ေပါ့..အခုဆိုအေမစုစုထားတာေတာင္ေတာ္ႀကာေနျပီ…
ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြ ကတုန္ကယင္နဲ႕အေမ့ရဲ့စုဘူးေလးကိုလႈပ္ကိုင္လုပ္ႀကည့္
မိတယ္စုဘူးေလးထဲမွာေငြကျပည့္ ေနပံုရတယ္ေဘာင္ခတ္သံေတာင္မႀကားရ…
မလုပ္သင့္ဘူးဆိုတာသိေနေပမယ့္လည္း..ကၽြန္ေတာ္အေတြးအာရံုထဲမွာ..
ရံႈးသြားတဲ့ေငြ.15000.ကိုပဲျမင္ေရာင္ေနမိတယ္....(“ငါဖဲနိုင္မွပဲအေမ့စုဘူးေလး
ထဲျပည့္သိပ့္ေနေအာင္ျပန္ထည့္ေပးေတာ့မယ္..သားကိုခြင့္လြတ္ပါအေမ့.”)
.စုဘူးေလးကိုရင္ထဲမွာတင္းက်ပ္စြာေပြ႕ပိုက္္လို႕.အိမ္ေပၚကေနအသံတိတ္ျပန္အ
ဆင္းမွာ…“သားေရ.. မင္းအေဖအိပ္ကပ္ထဲ
မွာေငြ..8000..ရွီတယ္အဲ့တာယူျပီးေဒၚႏွင္းရီတို႕ဆိုင္ကဆန္တစ္အိပ္သြား၀ယ္ေပးပါ
အံုး..လိုတဲ့ေငြကိုအေမေနာက္ရက္မွလာေပးမယ္လို႕ေျပာလိုက္ေနာ္..”
အေမ့ကေတာ့ကၽြန္ေတာ္ရဲ့လုပ္ရပ္ေတြကိုဘာမွမသိရွာပဲမီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွေနလွမ္းေျပာ
လိုက္တယ္..“ဟုတ္..ဟုတ္..ကဲ့အေမ..သားဒီညအိမ္ျပန္နည္းနည္းေနာက္က်မယ္ေနာ္”
“ေအးေအး..သိပ့္ညဥ့္နက္ေအာင္လုပ္မေနနဲ႕သားရယ္.ေစာေစာျပန္လာခဲ့.”
“ဟုတ္ကဲ့ပါအေမရာ.ထမင္းစားအမွီျပန္လာမွာပါ.”
.။…………………………………………………………။

“လာေဟ့..ဒုဒု.တစ္၀ိုင္းလိုေနတာအေတာ္ပဲကြာ..ပိုက္ဆံေရာပါ၇ဲ့လား
ရိႈးမန္းဒီးျပအံုးေနာ္..ဟဲဟဲ..”
“ေဟ့ေကာင္..သာကူ..ေတာသားပါးစက္ကဘိုလိုမမႈတ္နဲ႕ အာပုတ္ေစာ္နံ
တယ္.ပိုက္ဆံမရွီရင္အိပ္ကထြက္မလာဘူးကြ.ေဟာဒိမွာ.ေတြ႕လား.”
ဘုတ္ခနဲ႕ မည္ေအာင္အေမ့ရဲ့ စုဘူးေလးထဲမွရခဲ့ေသာေငြ30000ေက်ာ္ကိုဖ်ာက်မ္းေပၚ
ပစ္ခ်လိုက္တယ္.“ဒါမ်ိဳးမွ..သာကူ..တိုကႀကိဳက္တာကြ.စလိုက္ႀကဆို႕သူငယ္ခ်င္းေရ့.”
ေလာဘ.သားတို၏စိန္ေခၚသံ..ကအိမ္ေပၚမွ.က်န္ရစ္သူမီသားစုရဲ့..ပူေဆြးေသာ
ကသံမ်ားကို.ဖုန္းလႊမ္းသြားေလေတာ့သည္..လက္သံေတြတစ္ေျဖာင္းေျဖာင္း
ေလာဘ နံ႕ေတြတစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႕.ေဆာ့ကစားလာလိုက္တာ..ကၽြန္ေတာ္အိပ္
ကပ္ေလးကေတာ့..နွဲသမားပါးေတြလို..ပိန္လိုက္ေဖာင္းလိုက္ေပါ့…ေနာက္ဆံုးမွာ
အေမ့ရဲ့စုဘူးေလးထည္းကေငြ30000ေက်ာ္ကေတာ့………
“ေဟ့..ဒုဒု..ကုန္ျပီလားကြ..ကုန္ရင္လည္းျပန္ေတာ့ကြာ.ေနာက္မွာ၀င္မည့္သူေတြ
တန္းစီေနတယ္ ေတြ႕တယ္မဟုတ္လား.”.ကၽြန္ေတာ္ခါးႀကားမွ.က်စ္က်စ္ပါေအာင္
လိပ့္ထည့္ထားေသာ.အေမဆန္၀ယ္ခိုင္းလိုက္တဲ့..ပိုက္ဆံ.8000.စီသို႕လက္ေရာက္
သြားေလသည္.( မနက္ဖန္ညစာအတြက္ဆန္မရွီေတာ့ဘူး)ဆိုတဲ့အေမ့ရဲ့စကားသံ
ကထပ္ခါထပ္ခါႀကားေရာင္ေနမိတယ္သို႕ေသာ္လည္း..ကၽြန္ေတာ္.ဆင္ကန္းေတာ့
တိုးေလျပီ..ကၽြန္ေတာ္မ်က္လံုးထဲမွာ..၀ိုင္းထဲမွ.ပိုက္ဆံေတြကလြဲျပီးဘာကိုမွမျမင္
ရေတာ့..“ဒါေနာက္ဆံုးလက္က်န္ပဲကြာ.ဒါကုန္ရင္ငါျပန္မယ့္..ဒီတစ္လွည့္
အကုန္ထိုးတယ္ကြာ.”..ကံဆိုးမတို႕သြားရာမိုးလိုက္လို႕ရြာေလျပီ.ရာသီဥတုက
ကိုယ့္ဘက္မွာမရွီ..ရွီတာေတြကေတာ့အကုန္လံုးေျပာင္သြားေလေတာ့သည္..။

။…………………………………………………………..။

“ကိုေရထိုး..က်ဳပ္ကိုအရက္ႏွစ္လံုးေလာက္အေႀကြးေရာင္းပါအံုးဗ်ာ”
ဆိုင္သိမ္းရန္ျပင္ဆင္ေနေသာ.ကိုေရထိုးအားကၽြန္ေတာ္လွမ္းေျပာလိုက္တယ္
“လုပ္ျပန္ျပီ..ဒုဒု..ရာ ငါအေႀကြးမေရာင္းတာမင္းသိရဲ့သားနဲ့ကြာ”
“အေႀကြးမေရာင္းရင္.ေဟာ့ဒီ့မွာက်ဳပ္အၤက်ီယူထားလိုက္အသစ္ႀကီးရွီေသးတာ
600ေလာက္ေတာ့တန္ေသးတယ္.မက်င္နပ္ရင္ပုဆိုးပါခၽြတ္ယူလို႕ရေသးတယ္က်ဳပ္
ကေတာ့ဒီညအရက္မူးေအာင္ေသာက္ရမွျဖစ္ေတာ့မွာ.”
ေျပာေျပာဆိုဆုိပုဆီုးခၽြတ္ရန္ျပင္စဥ္ေနေသာကၽြန္ေတာ္အား“ပုဆီုးေတာ့မယူပရေစနဲ့ေတာ့ကြာ
မင္းအျပန္ေခြးလိုက္ဆြဲခံေနရအံုးမယ္ အၤက်ီေတာ့ယူထားလိုက္မယ္မင္းလာျပန္ေရြးအံုးေနာ္ဟဲဟဲ.”.
.“ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်ာ”အေႀကြးမေရာင္းပါလို႕ထံုးျဖဴျဖဴနဲ႕ေရးထားေသာ.ေရထိုးရဲ့..ဆိုင္ပုဒ္ကို.အၤက်ီတစ္ထည့္
နဲ႕ မ်က္ကြယ္ျပဳရင္း..အေရွ႕ေရာက္လာေသာအရက္ႏွစ္လံုးအား..ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ေမွာ့ေသာက္ျဖစ္
လိုက္ေလေတာ့သည္..ဆီုးရြားလြန္းေသာအနံ႕အသက္နင့္.အ၀င္ဆိုးေသာ.အရည္ႀကည္ႀကည္မ်ားက..
ဖဲရံုး၍တင္းခံေနေသာ.ကၽြန္ေတာ္ရင္ဘက္ထဲက.အလံုးႀကီးအားေျပေလွ်ာေစခဲ့တယ္.
.ေခါင္းထဲမွျငီစီစီအေတြးမ်ားလည္း.ႀကက္ေျပးငွက္ေျပးေျပးထြက္လို႕..ေရထိုးဆိုင္ကအျပန္..
အရက္ရဲ့အရွိန္တန္ခိုးနဲ႕ရြာလယ္လမ္းမႀကယ္ႀကီး.ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ
အပိုင္သိမ္းပိုင္းရင္းးကမၻာႀကီးကပဲ ပတ္ခ်ာလည္ေနတာလား..ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းကပဲ
ပတ္ခ်ာလည္ေနတာလား.ကၽြန္ေတာ္မသိေတာ့.ေျခတစ္လွမ္း လွမ္းလိုက္တိုင္းမွာ
မဟာပထ၀ီေျမႀကီးကတစ္ေပေလာက္ကၽြံကၽြံႀကလွွ်က္..အမ်င္အာရံုနဲ႕ဥံဳးေနွာက္ေတြက
ဦးတည္ရာမဲ့ေနႀကေပမယ့္လည္း..ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ေျခမ်က္ေစ့ေတြကေတာ့..
အိမ္ျပန္လမ္းကိုအလြတ္ရေနႀကျပီေလ..
။……………………………………………………….။

ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္ထိ ဘယ္လိုအိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တယ္မသိ.
ကၽြန္ေတာ္အိပ္ယာနိူးေတာ့.ေနပင္အေတာ္ေစာင္းေနသည္..မ်က္လံုးႏွစ္လံုးစဖြင့္လိုက္ကတည္းက.
အသိအာရံုထဲကိုပထမဆံုးအေျပးအလႊား၀င္ေရာက္လာတာက..အေမ့ရဲ့စုဘူးေလး.နဲ႕
အေမ၀ယ္ခိုင္းလိုက္တဲ့ဆန္ဖိုး…အလားကားရတဲ့ေလကို ပင္ပင္ပန္းပန္းရိႈက္ရႈရင္း
ေဘးပက္၀န္းက်င္ကိုလွည့္ပက္ႀကည့္လိုက္မိတယ္..အိမ္ခန္းေထာင့္ခ်ိဳးတေနရာမွာ.
မေန႕ကကၽြန္ေတာ္ျခံအျပင္ဘက္မွာ..ပစ္ခ်ထားခဲ့ေသာသူ႕ရဲ့.စုဗူးေလးကို.
ေပြ႕ပိုက္ကာ.ငိုေႀကြးေနတယ္..အေဖကေတာ့..အိမ္ေရွ႕အေ၀းတေနရာကိုေမ်ွာ္ေငး
လွ်က္ညိမ္သက္စြာထုိင္ေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္..“အေဖနဲ႕အေမ.သားအမွားႀကီးမွားသြားမိတယ္.
.သားကိုအျပစ္ေပးပါအေဖ”အေဖကၽြန္ေတာ္ဘက္ကိုေအးေဆးတည္ညိမ္စြာငွဲေစာင္းႀကည့္ရင္း.
.“သားကိုအေဖမွားတယ္လို႕မေျပာေသးဘူးေနာ္..”..“အဲ့ဒီလိုမလုပ္ပါနဲ႕အေဖ.သားကိုႀကိုက္သေလာက္ရိုက္ပါ
ဆံုးမပါ.သားခံယူပါ့မယ္.”.“သားကိုအေဖတစ္ခု ဥပမာေပးမယ္ေနာ္
ေခြးကိုက္ခံရလို႕ကိုက္တဲ့ေခြးကိုသက္ပစ္လိုက္ယံုနဲ႕ေခြးသာေသသြားမယ္.
ေခြးကိုက္ခံရတဲ့ဒဏ္ရာကေတာ့ေပ်ာက္မွာမဟုတ္ဘူးသား..အေဖအခုစဥ္းစားေနတာက
သားဟာ ေဟ့ာဒိအေဖေဟာ့ဒိအေမကေနေမြးလာတဲ့သား.အေဖတို႕အေမတို႕ရဲ့ေသြး
သားအစိတ္အပိုင္းပဲေလ..သားအမွားလုပ္ရင္အေဖတိုလည္းမွားေနတာပဲ.သားအမွန္ေတြလုပ္ရင္
အေဖတို႕လည္းမွန္ေနတာပဲ.အခုသားလုပ္ရပ္ကို.သားကိုယ္တိုင္ကမွားသြား
တယ္ဆိုရင္..အေဖတို႕ရဲ့..ဆံုးမသြန္သင္ညံျဖင္းမူ႕ေႀကာင့္မွားတာပဲမဟုတ္လား
သားမေန႕ကယူသြားတဲ့သားအေမရဲ့စုဘူးေလးကဘာလုပ္ဖို႕အတြက္ဆိုတာသားသိတယ္ေနာ္..”.
.“ဟုတ္ကဲ့သားသိပါတယ္အေဖ.”..“ေအး..သားအေမေပးလိုက္တဲ့..ေငြ8000
ကလည္းဒီေနည.စာအတြက္ဆန္ဖိုးဆိုတာသားသိတယ္ေနာ္..”..ကၽြန္ေတာ္အေဖကို
ေခါင္းညိပ့္ျပလိုက္တယ္…“အဲဒိေတာ့သားေျပာတဲ့အမွားအတြက္.သားရဲ့အေဖနဲ႕
အေမျဖစ္သူက.မွ်ေ၀ခံစားရမွာေပါ့.ဒီေန႕ညစာ မစားႀကပဲသားရဲ့အမွားကိုအေဖတို႕
မွ်ေ၀ခံစားႀကမယ္.”.“ဗ်ာ..အဲလိုမလုပ္ပါနဲ႕အေဖ.မွားတာကသားပါသားရဲ့အပစ္ကို
သားပဲခံယူပါ့မယ္.အေဖနဲ့အေမကိုသားကတိေပးပါတယ္.သားေနာက္ကိုဖဲလံုး၀မရိုက္
ေတာ့ပါဘူး.”..“မဟုတ္ေသးဘူးသား.သားမွန္တယ္ထင္လို႕လုပ္ခဲ့တာမဟုတ္လား.
ကဲမွားတယ္ပဲထားပါေတာ့.သားဘာျဖစ္လို႕အေဖနဲ႕အေမကိုပဲ ဂတိေပးရတာလည္း
.အေဖနဲ႕အေမကအသက္ႀကီးေနျပီ အေဖတို႕ကေနာက္ေနရ..10ႏွစ္ေပါ့.အေဖတိုကိုပဲ
ဂတိေပးတယ္ဆိုင္ရင္.အေဖတို႕မရွီေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ.အဲဒိ ဂတိကို..သားတည္စရာ
မလိုေတာ့ဘူးေပါ့.အေဖလိုခ်င္တာက..သားမွားသြားတယ္ဆိုရင္.အဲဒိအမွားမ်ိဳးေနာက္မျဖစ္ေစရဘူး
လို႕သားကိုယ္သားဂတိေပးတာမ်ိဳးပဲ.အေဖ.လိုခ်င္တာ..အမွားကိုသိရင္အမွန္ကိုျပင္နိုင္
ရမယ္.ရွီသမွ်ပစၥည္းဥဳစၥာေတြဆံုးရံႈးသြားရင္.ေတာင္ဘာမွမျဖစ္ေသးဘူး.ပစၥည္းဥဳစၥာဆိုတာ..
လူမေသမခ်င္းျပန္ရွာလို႕ရတယ္.ေအး..ဒါေပမယ့္.ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ရဲ့ ဂတိ
သစၥာနဲ႕.အႀကင့္သိပၡါဆံုးရံႈးသြားျပီဆိုရင္ေတာ့..တစ္ဘ၀စာလံုး..ျပန္ျပဴျပင္ဖို႕ခက္ခဲလြန္းသြားျပီ..”.
.အေဖ့ရဲ့ဆံုးမသြန္သင္မႈ႕ေတြကကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲႏွလံုးသားထဲမွာလွံသြား
တစ္ေခ်ာင္းလိုစူးနစ္စိုက္၀င္ေနသည္..အေမကေတာ့..ဘာတစ္ခုမွ၀င္မေျပာပါ.
ကၽြန္ေတာ္၀မ္းနည္းလြန္းလို႕မ်က္ရည္ေတြပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်ေနမိတယ္..
“သားကိုယ္သားဂတိေပးလိုက္ပါျပီအေဖ..သားအေဖျဖစ္ေစခ်င္တဲ့.ေယာက်ၤားတစ္
ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္..ႀကိဳးစားသြားပါမယ္.”အေဖဘာမွဆက္မေျပာေတာ့ပဲ
နုတ္စိတ္ညိမ္သက္သြားေလသည္..ကၽြန္ေတာ္အေမ့နားကိုတိုး၍အေမ့ကိုသိုင္းဖက္
လိုက္ရင္း.“သားကိုခြင့္လြတ္ပါအေမ”..“ရပါတယ္သားရယ္.သားကိုယ့္သား
ဂတိေပးတယ္ဆိုင္ရင္ပဲ.အေမက်င္နပ္ပါျပီ.”..အိမ္ကေလးထဲမွာေတာ့ကၽြန္ေတာ္ရဲ့
ေနာင္တမ်က္ရည္ႏွင့္ငိုရိႈက္သံေတြလႊမ္းျခံဳလွ်က္………………
အဲ့ဒီည..အေဖကေတာ့သူ႕ ဂတိအတိုင္းညစာမစားပဲေနလိုက္ပါေတာ့သည္..
အေဖေပးခဲ့တဲ့ညစာတစ္နပ္ရဲ့သင္ခန္း
စာက.ကၽြန္ေတာ္..ဘ၀တစ္ခုလံုစာအတြက္.လံုေလာက္သည့္..ညစာတစ္နပ္ပင္
မဟုတ္ပါ့လား….။။။။။…



....ဆက္လက္..ႀကိဳးစားပါအံုးမည္..
စာရႈသူအေပါင္းကို ..ထာ၀ရ..ေလးစား..ခင္မင္လွ်က္.


(ဒုတိယ)
19/11/2011

4 comments:

ဟန္ၾကည္ said...

ဇာတ္လမ္းက သမားရိုးက်ျဖစ္ေပမယ့္ ေရးပံုတင္ျပပံု သပ္ရပ္တာေၾကာင့္ ဖတ္ရတာ အရသာ ရွိသြားပါတယ္...ေနာက္မွပဲ စာေဟာင္းေတြ ေအးေအးေဆးေဆး လာဖတ္ပါဦးမယ္...

မိုးျမင္႔တိမ္ said...

စိတ္အသြားအတိုင္း လုိက္ထားတဲ႔ ဇာတ္လမ္း ေလးေပါ႔။ အေရးအသားညက္ညက္ကေလးနဲ႔ ဘ၀ေတြထဲက ဘ၀တစ္ခုကိုခ်ျပထားတာ ဖတ္လို႔ေကာင္းပါတယ္ညီေရ။ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ ဇာတ္လမ္းေကာင္းေတြ ေစာင္႔ေမွ်ာ္လ်က္ပါ။

စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
မိုးျမင္႔တိမ္

မင္းဧရာ said...

ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေကာင္းတယ္ အကို ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္ ဖတ္ရင္းနဲ႔ေတာင္ မ်က္ရည္လည္ လာတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အဲဒီလိုမလုပ္ဘူးေပမယ့္ အဲဒီပတ္၀န္းက်င္ထဲမွာ ၾကီးျပင္းခဲ့ရေတာ့ အကို႔ရဲ႕ ၀တၳဳကို ဖတ္ရင္း အတိတ္ကို ျပန္ေတြးမိလို႔ပါ။

ေမာင္(စြယ္စံုက်မ္း) said...

ကိုဒုေရ အားေပးသြားတယ္ဗ်ာ....ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ေမာင္(စြယ္စံုက်မ္း)